SaÇaKLaRDa GöZYaŞıM....

CyBeR-ErKuT

Sağlam Üye

Gittin ya sen,

burada herkes kendi yolunda işte...

Yağmur var sokaklarda,

hava soğuk,

ayaklarım üşüyor...

Yine yorgun saçaklarından ekimin,

kara gözlerinden süzülür gibi,sessiz

ve tane tane damlalar düşüyor...



Bir gün daha geçti zamandan...

Soruyorsan eğer,

herkes yaşamakta kendi halinde işte..

Şairler şiir yazmaktalar sevdalara,

çocuklar yine çamurlarda,çıplak...

Yine ağlamakta bu gün gök yüzü...

Yine damlalar saçaklardan,

başları önde,göz yaşların gibi inişte...



Sevdiğin ezgiler yine sızıyor,

soluk boyalı,kırık penceremden,

yağmur damlaları ile ortak,aheste...

Yine o bildiğin şarkı var dudaklarımda,

o,yaslanıp omuzum da ağladığın mahzun ,

ve söylediğin sessiz, o hüzzam duygulu beste...



Böyle işte hayat gidişinin ardından...

Geceler daha kara,daha uzun yalnızlıklar...

Sönük artık,yıldızların feri yok...

Yorgun, sevdalı rüzgarlar,

boynu bükük,yaslı bulutlarım...

Gittin ya sen,

zaman durdu yokluğunda...

Ne kader alıp başını gidebildi,

ne de yeşerebildi, gömüp gittiğin umutlarım...


nasıl da duruyor zaman değil mi?o noktada kalıyor duygular..düşünceler kilitleniyor...kalbin atışı bile o anın ritminde hep sanki..gözler hep o içsel yalnızlığa dalıyor...

su gibi zaman..
herşeyi önüne katıyor..katıyor da bir Onsuzluğu silemiyor işte...garip bi duygu..insan biraz tuhaf bi varlık..

unutamıyor işte.
.orda öylece kilitleniyor..unutamadığı bir yüz değil sanki..unutamadığı o sevmenin en doruk noktasındayken o doruklarda yalnız kalışı belki..bilmiyorum..sahi neyi unutamıyor insan?
unutamadığı bişeyler var belli...

ne farkederki...
her melodi dokunuyor işte..her yağmur damlası hüzün veriyor gözlerine..
UNUTAMIYOR İNSAN..

__________________